ขอพูดบ่าง..พระอาจารย์ศักดา สุนฺทโร เดินทางร่วมอาลัยเหตุกราดยิงโรงเรียนเทพศิรินทร์
นนทบุรี เมื่อวันที่ 12 ส.ค.2569 ที่ด้านหน้าโรงเรียนเทพศิรินทร์ พระอาจารย์ศักดา สุนฺทโร เดินมาจาก วัดท่าเส้น จ.ตราด เพื่อรวมอาลัยกับครูและนักเรียนที่ถูกกราดยิงในโรงเรียนจนเสียชีวิต
พระอาจารย์ศักดา สุนฺทโร กล่าวว่าวันนี้ได้มีโอกาสเดินทางมาร่วมไว้อาลัยกับเด็กนักเรียนและคุณครูที่เสียชีวิตกับเหตุกราดยิงพร้อมได้นั่งสวดมนในจุดที่ประชาชนหรือลูกศิษนำช่อดอกไม่มาวางเพื่อร่วมอาลัย พร้อมกล่าวว่าตอนนี้ทุกโรงเรียนก็ต้องเข้มงวดก่อนที่เด็กๆจะเข้าโรงเรียนอยากให้เด็กๆทุกคนมีความอดทนนิดหนึ่งเราอาจจะเสียเวลานิดหนึ่งทุกๆโรงเรียนในประเทศไทยเพราะว่าเรากลัวเหลือเกินว่าสภาวะของจิตใจคนมันคาดเดาอะไรไม่ได้เราไม่มีประเมินชี้วัตได้เลยว่าใจของเด็กๆที่มาจากบ้านวันนี้มาแบบไหนและวันนี้เราจะร่วมมือกันวันนี้แสดงไว้อาลัยกับทุกๆคนกับทุกเหตุการกับความสูญเสียและเราจะเอาเหตุการนี้มาป้องกันเหตุการต่อๆไปเราไม่สามารถย้อนไปเวลาไปแก้ไขอะไรได้ก็จริงแต่เราจะไม่ให้เหตุการแบบนี้เกิดซ้ำได้ง่ายขึ้นเน้นความปลอดภัยเป็นเรื่องสำคัญเหมือนก่อนขึ้นเครื่องบินเราจะต้องมีการตรวจเช็กทุกอย่างเพื่อไม่ให้สิ่งร้านๆขึ้นไปบนเครื่องบินเพราะเราขาพ้นพื้นดินขึ้นไปเราไม่ได้ลงมาแบบดีๆก็ได้พอแม่มาส่งลูกที่โรงเรียนไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้รับลูกกับตอนเย็นไหมฉะนั้นเราจะทำให้ทุกคนกับบ้านอย่างปลอดภัยแต่ทุกคนต้องอดทนร่วมกันว่าเราจะต้องใช้เวลานิดหนึ่งก่อนเข้าโรงเรียนเป็นการตรวจเช็คทุกอย่างให้เรียบร้อยวันนี้อาจารย์มาเยี่ยมโรงเรียนและวันนี้มาเข้าเฝ้าสมเด็จพระขนิษฐาธิราชเจ้าก่อนที่จะเดินทางกับจังหวัดตราดก็แวะมาที่โรงเรียนเพื่อระรึกนึกถึงทุกๆชีวิตเป็นการสูญเสียที่หน้าสลดใจขอให้มีการมันใจในการแก้ไขปัญหาสังคมร่วมกันไม่มีใครอยากให้เกินจริงขอให้ทุกคนจงตั้งใจสร้างความดีร่วมกันและส่งความดีให้กับผู้ที่ล่วงลับไปและเหตุการแบบนี้เราตั้งใจจะไม่ให้เกิดซ้ำอีกแล้ว
นักเรียน กล่าวว่า ในสวนตัวมองว่าการบูลลี่ใน โรงเรียนคิดว่าไม่ใช่ และบอกว่าไปบอกครูแล้ว แต่ครูไม่ช่วย แถมครูซ้ำเติมด้วย ตนว่าเป็นไปไม่ได้ จากที่ตนเรียนมา ครูทุกคนพร้อมให้ความช่วยเหลือเด็กทุกคนตลอดเวลา โดยเฉพาะครูที่เสียชีวิต พร้อมเอาทุกอย่างมาช่วยเด็ก เพราะครูเขาจะมองว่าปัญหาของเด็กคือปัญหาของลูกเขา ครูจะให้ใจที่สุด จะโกรธจะเกลียดเด็กก็ไม่มี เพราะตนก็เป็นคนที่ไม่เก่งภาษาไทย ตกบ่อยมาก ครูจะตามงานให้งานไปแก้ เพื่อเพิ่มคะแนนตลอด หากใครจะเอาการบูลลี่ การโกรธเกลียดมาเป็นแรงจูงใจในการทำร้ายกัน มันก็ไม่เป็นเหตุผลที่ดีที่จะมาทำแบบนี้ หากมองในมุมหนึ่งทำไมคนที่ก่อเหตุถึงทำร้ายทุกคนที่ขว้างหน้าทั้งหมด ทำไมไม่ทำกับคนที่ตัวเองเครียดแค้นล่ะ ไปทำทุกคนทำไม ตนก็ไม่เข้าใจ ซึ่งตนคิดว่าการกระทำนี้เป็นการกระทำโดยเจตนาปู่ ทำกับข้าวอยู่ในครัว หลานก็เอาปืนไปจ่อยิงทางด้านหลัง ซึ่งเจตนาฆ่า ไหนจะย่าที่นอนอยู่ ตนมองว่าเจตนาฆ่าแน่นอนไม่ใช้ทำเพื่อความแค้น และอารมณ์ชั่ววูบเลย ทำได้ขนาดนี้ต้องคิดวางแผนมาแล้ว หลังจากก่อเหตุที่บ้านก็มาเรียนแต่เช้า เรียนไป2คาบเริ่มก่อเหตุ ตนว่าเขามีความตั้งใจแน่นอนทุกอย่างคือเจตนาฆ่าคิดมาแล้ว ตนคิดว่าน้องผู้ก่อเหตุมีความแม่นปืนระดับหนึ่งเพราะการยิงของเขามันนัดเดียวทำให้บาดเจ็บสาหัส
